"Beria zabrał się do liberalizowania reżimu i aresztował odpowiedzialnych za "spisek lekarzy", ale jego propozycja odstąpienia od budowy socjalizmu w Niemczech Wschodnich doprowadziła do wybuchu powstania i zaniepokoiła pozostałych palatynów. Chruszczow zaczął planować zniszczenie Berii. Przeciągnął na swoją stronę premiera Malenkowa i ministra obrony Bułganina. Mołotow dalej podziwiał Berię, ale zgodził się poprzeć Chruszczowa z powodu kryzysu niemieckiego. Co zdumiewające, Woroszyłow poparł Berię. Kiedy skonsultowano się z Mikojanem, oświadczył, że nie ufa Chruszczowowi ze względu na jego bliskie związki z Berią i Malenkowem. Chruszczow nie powiedział Mikojanowi wszystkiego, lecz Mikojan zgodził się, że Beria powinien zostać przesunięty na stanowisko ministra przemysłu naftowego. Kaganowicz w typowy dla siebie sposób zajął postawę wyczekującą. Ale marszałek Żukow i jego generałowie okazali zdecydowanie."
[Stalin. Dwór czerwonego cara]
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz