bezdomne dzieci nadzieją armii

Wrogość jest filogenetycznie starsza, niż przyjaźń

w świecie zwierząt zjeść lub być zjedzonym to norma

ale odcięcie się od biologii to odcięcie się od emocji

a bez emocji nie ma człowieka

Bazować trochę bardziej na uczuciach pozytywnych

może to doprowadziłoby do większej wrażliwości na cudze cierpienie

bo na razie przyjmujemy obojętnie, że ktoś zabija w naszym imieniu, byle nie tracić choćby iluzorycznej korzyści

Strategia telewidza jest taka, żeby może i współczuć

ale żeby za wiele z tego nie wynikało.

"Te sprawy są zbyt trudne, nie interesuję się tym tak bardzo."

Ktoś inny załatwia to w naszym imieniu. Jak? Tak, aby przyniosło mu to korzyści.

A więc posyłamy armię tam gdzie zdecydują nasi politycy.

Czy jest coś gorszego niż bezkarność przemocy?

Doświadczenie uczy, że taka sytuacja jest dla człowieka zbyt trudna.

Normy moralne - aby obowiązywały - muszą być społecznie podzielane przez otoczenie.

Odtwarzanie normy "nie zabijaj" w umysłach następnych pokoleń - oto zadanie, któremu poświęcamy tyle wysiłku.

A jednak ten wysiłek nie sięga bezdomnych dzieci, tworzących gangi w zaułkach miast.